استاندارد ISO/IEC 17025 استانداردی است که برای احراز صلاحیت آزمایشگاه آزمون و اندازه گیری استفاده می شود و یکی از مواردی که در این استاندارد الزام است ارزیابی عدم قطعیت نتایج اندازه گیری است.

هدف اندازه‌گیری، تعیین مقدار یک کمیت است. از آنجا که نتیجه اندازه گیری تنها تخمینی از مقدار واقعی کمیت است که این تخمین، تحت تاثیر عوامل مختلف می تواند تغییر کند، لذا گزارش هر نتیجه اندازه گیری تنها زمانی کامل است که محدوده عدم قطعیت آن نتیجه، مشخص باشد.

بدلیل اهمیت این موضوع، یکی از الزامات استاندارد ISO/IEC 17025 مربوط به ارزیابی عدم قطعیت نتایج اندازه گیری می باشد.

در این دوره آموزشی، علاوه بر تشریح الزامات این استاندارد در خصوص ارزیابی عدم قعطیت اندازه گیری، با رویکردهای بالا به پایین (Top-Down approach) و پایین به بالا (Bottom_Up approach) در تخمین عدم قطعیت، مزایا و محدودیت های هر یک از این رویکردها، مفهوم، اهمیت و کاربردهای عدم قطعیت اندازه گیری آشنا شده و اصول روش GUM برای ارزیابی عدم قطعیت اندازه گیری را همراه با حل مثال فرا می گیرید.

یکی از استانداردهایی که امروزه بسیار مورد توجه است، استاندارد احراز صلاحیت آزمایشگاه های آزمون و کالیبراسیون، ISO/IEC 17025 است که می تواند به تمام آزمایشگاه ها در ارائه نتایج معتبر کمک کند.

استاندارد ایزو ۱۷۰۲۵ در سال ۲۰۱۷ ویرایش شد و الزامات این استاندارد بروز شد. این استاندارد یک استاندارد عمومی است که برای کلیه آزمایشگاه های آزمون و کالیبراسیون کاربرد دارد و قابل پیاده سازی است تا آزمایشگاه بتواند صلاحیت خود را نشان بدهد.